Ingeborg en Nando zijn in november weer in Zimbabwe geweest. Je voelt dat er toch iets gaat veranderen. Voedsel is er weer en als je US dollars hebt, kan je weer van alles kopen. Maar er is nog ontzettend veel armoe en heel veel honger. Als je geen inkomsten (USD) uit het buitenland ontvangt van bijvoorbeeld je familieleden die daar zijn gaan werken of zoals bij de kunstenaars beelden kan exporteren of in het buitenland promotie kan komen doen, dan is er bittere armoe.

Met onze crèche en pre-school in Mutare gaat het heel goed. In december stond de teller nog op 90 kinderen, op dit moment zitten we weer bijna op het oude niveau van 150 kinderen. Met de 68-jarige Lynette en haar team van onderwijzeressen en assistenten gaat het goed. Ze zouden dolgraag wat meer geld willen hebben, maar men is ontzettend blij met de steun die wij willen en kunnen geven. Per jaar draagt de stichting 35.000 euro van het jaarlijks tekort bij, dit dankzij de steun van velen. De staf is verschrikkelijk trots dat ze in Mutare city de best aangeschreven crèche zijn. Kom je van Lynette’s crèche dan kom je zeker op de primary. Door hun werk, kwaliteit, liefde en inzet.

De crèche zelf is aan een opknap beurt toe. Het nieuwe gedeelte (3 jaar oud) ziet er fantastisch uit. Ook het huisje van Ivy, de kokkin en conciërge, (6 jaar geleden gebouwd) is nog prima. Maar het oude gedeelte heeft een nieuw dak nodig en een nieuwe keuken. Het gaat wel wat beter in Zimbabwe, maar wij durven nog niet daarvoor benodigde investering van 30.000 euro te doen. Even de ontwikkelingen in  Zimbabwe aan kijken.

Dan nog maar eerst een keer repareren hebben we besloten. Dat gaat in april gebeuren. Zie onderstaande foto